Verbindend Woestijnproject 18: Het (voorlopige) eindstation

A league of extraodinary young people

De overnachting na dag 8 in ons hotelletje in Zagora was kort. Enerzijds omdat we om 5u30 zijn opgestaan, maar allicht heeft voor sommigen ook de gezelligheid parten gespeeld. Heel wat deelnemers onderhielden elkaar tot de late uurtjes met persoonlijke anekdotes en sterke verhalen. Mocht het nog niet duidelijk zijn, dit is echt een ‘league of extraodinary young people’ die een mooie toekomst voor zich hebben. jagaAls begeleiders van deze groep kunnen we alleen maar vol ontzag naar deze jonge talenten kijken. De term begeleiders mag dan ook sterk gerelativeerd worden. Uiteindelijk waren we alle 16 begeleider en deelnemer naargelang de situatie die zich voordeed.

 

 

La tristesse

Na een stevig ontbijt stapten we op onze minibus om richting Agadir te vertrekken, een rit van om en bij de 8 uren. Tijdens de eerste kilometers weerklonk in het busje (naast geronk van zacht slapende mensen) de krachtige stem van Aretha Franklin die ons opriep tot nadenken. Kan het treffender?

Eens aangekomen in Agadir, lieten we ons vergasten op een vismaaltijd aan de vismijn. Heerlijk! En die typische Marokkaanse stijl vismarktmet veel gepraat, geroep, kleuren en geuren. Toch bleek volop genieten niet zo gemakkelijk. Na de rust, de stilte en de intensiteit van de woestijn, was dit een stortvloed aan prikkels die moeilijk te verwerken was.

Snel naar ons laatste hotel dan maar. Dit hotel lag op 200 meter van de Atlantische kust, voorzien van alle comfort! Iedereen kreeg enkele uren de ruimte om tot zichzelf te komen en alles te laten bezinken. Sommigen bezochten de ‘soeks’, anderen zochten het strandoceaan op of genoten van de wellness faciliteiten van het hotel. Het was genieten geblazen! Toch merkte je een zekere tristesse in de groep. Vermoeidheid allicht maar ook het besef van het einde van deze bijzondere reis. De botsing tussen de intense beleving in de woestijn met de realiteit van een stad en het ‘gewone leven’ was een ietwat vreemde en onwennige ervaring. Zonder uitzondering werd de avond dan ook snel afgesloten en trok iedereen zich terug in zijn of haar kamer, moe en voldaan maar ook een tikkeltje droevig.

Geen steen maar een hele rots!

Vandaag, dag 10, zijn we na een prinselijk ontbijt naar de luchthaven gereden, namen afscheid van enkele begeleiders of deelnemers zo je wil (die doorreizen naar de piramides van Gizeh) en begonnen aan de procedures van inchecken.

Met een uur vertraging zitten we nu in het vliegtuig. Moe zonder twijfel maar vooral stuk voor stuk versterkt in onze persoonlijkheid, versterkt in onze vriendschapkamer (want dat is het intussen geworden) en dankbaar. Dankbaar voor deze waanzinnige periode die een half jaar geleden begon met een info-avond en deze 16 mensen leidde naar festivals en evenementen, naar de terril van Genk, naar de minister van millieu, naar een weeshuis in Zagora, naar de eeuwenoude handelsroute richting Timboektoe, door zandstormen, naar oude woonvormen in Kasbahs, door het Atlas gebergte, naar de Atlantische kust in Agadir. We ontmoetten Syriers die waterputten heien, weesmeisje op zoek naar een toekomst, kamelen drijvers die dagenlang onderweg zijn om ons te begeleiden, aten met de directeur van een weeshuis, babbelden met gebarentaal in het Frans en Engels, speelden voetbal in de woestijn, genoten van zonsondergangen vanop hoge zandduinen. We hielpen elkaar, we lachten en weenden samen. We verlegden grenzen. En wie weet wat we de komende weken en maanden nog allemaal zullen beleven. Individueel of met de hele groep want ondanks het einde van onze reis hebben we allemaal onze doelen gesteld voor de volgende periode, en wees gerust, die doelen zijn spraakmakend. We hebben enorm veel geleerd, niet in het minst dat we iets kunnen verwezenlijken als we er vol voor gaan!

We hebben geen steen maar een hele rots verlegd in een rivier op aarde, het water stroomt er anders dan voorheen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s