Leerlingen SJIB in Rwanda (2)

Maandag 1 juli

De vakantieperiode mag dan al officieel begonnen zijn, het is opstaan om 5.30u. Na het ontbijt wonen we de werkverdeling bij en de stafvergadering waar we kennismaken met de verantwoordelijken van de verschillende afdelingen van het CPPA.

De slacht van 15 varkens staat op het programma. Niet bepaald het onderdeel waar we naar uitkijken, maar een beetje bewustzijn van de realiteit omtrent het vlees dat op ons bord komt mag wel. Dus kijken we -met enige weerzin- naar hoe een schreeuwend varken met een luchtdrukpistool een pin door het hoofd krijgt, neerzijgt en vervolgens gekeeld wordt. Het bloed wordt opgevangen in grote plastic bakken om later te gebruiken voor de productie van bloedworst. Vervolgens worden de haren afgebrand, het varken terug gewassen, opgehangen, leeggemaakt en doormidden gehakt. De Twa, pygmeeën, zullen later de ingewanden komen halen voor consumptie. Die avond zullen de varkenskoteletjes, hoewel vers en goed van smaak, iets minder in trek zijn.

In de namiddag pakken we de valiezen uit met extra kledij die we inzamelden met de hulp van onze medeleerlingen. Daarna doen we terug een Jeepsafari! Dolle pret! Nu bezoeken we de nieuwe pastorie en kerk van Murama in het gezelschap van Abbé Fidèle. In een dorp verderop begeeft de versnellingsbak het opnieuw. Gelukkig blijkt de vorige mecanicien van het CPPA daar te wonen en is de bak even later weer in orde!

Dinsdag 2 juli

Met de Mitsubishi Canter naar het schooltje van Gitatse

Opstaan om 6u., ontbijten en met de Mitsubishi Canter naar het schooltje van Gitatsa. In de laadbak heeft Gerard twee lage zitbankjes vastgeknoopt aan dwarse stangen. Ziezo, vervoer op zijn Rwandees! De laatste 6 kilometers afdaling naar Gitatsa slaat ons met verstomming. Een mens kan nauwelijks geloven dat er langs deze steile weg vol putten en rotsen voertuigen op en aan rijden met bouwmateriaal. “A bumpy ride” noemt men dat in het Engels. De 4000 euro die wij als Bokrijkse school inzamelden werd gebruikt voor een deel van de bouw van dit kleuterschooltje. Het onthaal van de kleuters is hartverwarmend! De dames in ons gezelschap zijn duidelijk gepakt door het enthousiasme van de kleuters; ze zingen en dansen voor ons. We belonen hen met een van de vele lekstokken die Rudi meebracht. We moeten wel even het papiertje/plastiekje er rond uit halen, want dat kennen ze niet.

Klasbezoeken in Gitatsa

Na de klasbezoeken een bezoekje aan Gitatsa en dan de bedeling van drie valiezen met kinderkledij en speelgoed. De burgemeester heeft een deel ouders opgetrommeld om in de rij te komen staan. Dit voelt een beetje dubbel of toch minstens onwennig. Enerzijds zijn we blij te merken dat de kledij echt gewenst is (zelfs de kleuterleidsters gingen mee in de rij staan), anderzijds ontstaat er zo een machtsverhouding die ongemakkelijk voelt. Misschien moeten we toch maar vooral onthouden dat men ons graag heeft zien komen.

Om de Mitsubishi Canter wat te sparen zullen we de berg richting Kisaro te voet opwandelen, niet langs de weg, maar recht door het struikgewas, samen met een lokale gids. Al snel wordt duidelijk dat deze tocht onder de hete middagzon niet te onderschatten is. Na nog geen 100 meter zijn we al buiten adem. Nog een paar km te gaan! Enkele kinderen huppelen achter ons aan alsof het niets is. Vermoeid en oprecht blij komen we boven op de grote weg Gerard met de Canter tegen. En nu aan 60 km/u (snelheidslimiet in Rwanda) naar huis, want we snakken naar schaduw, water en rust! Plots een geweldig gesis. Een grote scherpe steen heeft een achterband doorboord! Pech onderweg deel 3. Het vervangen van het wiel loopt niet van een leien dakje. De bouten hebben Engelse draad en draaien dus de andere kant op dan eerst gedacht.

Door de vertragingen ’s middags maar snel een boterhammetje eten ipv spaghettisaus te maken. En dan met de Jeep naar Byumba/Gicumbi. We bezoeken er onze Lassaliaanse ‘broederschool’. Hier zijn de laatste jaren van het middelbaar en een Teacher Training Centre, een soort regentaat, gevestigd. Terwijl we wachten op de broeder die ons zal rondleiden, ontdekken we dat er “free WiFi” is. Het nieuws dat sommigen via Whatsapp bereikt slaat echter als een bom in; een klasgenoot en persoonlijke vriend van sommigen blijkt in coma te liggen na een verkeersongeval. Terwijl enkelen tijd nodig hebben om het thuisfront te contacteren en te bekomen, zet de rest van het gezelschap het bezoek verder. We volgen een heel toffe en interactieve les economie met laatstejaars studenten. We worden gemengd op de banken geplaatst om het contact met de leerlingen te vergroten. De interesse in elkaar is zo groot dat de leerkracht het moeilijk heeft om de leerlingen bij de les te houden. Hij probeert het een aantal keer met “One class…” gevolgd door het gezamenlijke antwoord van de leerlingen: “…one teacher”. Maar het effect is van korte duur, dus besluit hij een discussieopdracht in kleine groepjes te geven. Ook hier wordt weinig over het onderwerp en veel over elkaar gebabbeld. Dit is interculturele uitwisseling!

Interculturele ontmoeting
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s