Jorgo in Congo (3): Het zit erop!

Jawel, 3 weken Congo zitten erop. Wat een ongelofelijk mooie ervaring is het wel niet geweest.

In mijn 2e blog sloot ik af met het feit dat we opnieuw de tocht naar Lubudi moesten maken. Wederom was deze tocht vrij zwaar. We hebben in Lubudi de eindbeelden van onze documentaire gemaakt en ik denk (lees: ben er zeker van) dat het resultaat er gaat mogen zijn.

IMG_1694

Eenmaal terug in Kolwezi hebben we nog 1 belangrijke draaidag gehouden. We zijn het verhaal gaan documenteren van Chimene, een tienermeisje dat onherroepelijk blind is. Het was vrij heftig. De familie van Chimene was enorm behulpzaam, net als Chimene zelf. Na enkele intensieve uren draaien vond ze het welletjes geweest. Ze was moe. We besloten in onderling overleg de opnames te pauzeren tot de volgende dag.

IMG_1716

Zo gezegd zo gedaan, op dinsdag 2 juli keerden we in de voormiddag terug om de laatste beelden te gaan maken. Rond de middag waren we klaar. Het voelde voor mij aan alsof we klaar waren met de opnames. De volgende dagen hebben we ons beperkt tot een in-depth interview met Dr. Socrate, de uitvoerende oogarts van het Mwangaza oogziekenhuis in Kolwezi. Na het interview met Dr. Socrate heeft er zich een receptie plaatsgevonden. We hebben heel het team getrakteerd op frisdrank & broodjes.

Lien heeft iedereen met een pakkende speech bedankt voor alle gedane moeite, gastvrijheid & medewerking. Dankmomenten werden uitgewisseld met selfiemomenten. Vooral Leon was bijzonder populair in Congo. Met zijn looks (voornamelijk door zijn langer haar) werd hij aanschouwd als niemand minder dan… Jezus. Iedereen wou met hem op de foto, lol!

IMG_1741

De volgende dag zijn we in de ochtend met Elisee & Yannick naar de Lualaba rivier gereden. Een prachtig stukje natuur waar we uiteraard ook beelden van hebben gemaakt. We maken een documentaire over een menselijk verhaal/ probleem. Maar om Congo als land te situeren in onze documentaire, hebben we uiteraard ook landschapsbeelden nodig.

We bleven er enkele uurtjes & vertrokken nadien als zijnde toerist naar de mijnen van Kolwezi. Inderdaad, als zijnde toerist want filmen is er strikt verboden. Waarschijnlijk door de enorme instroom van illegale arbeid. Het zicht was spectaculair en het had iets apocalyptisch. Het leek wel op de inslag van een meteoor. Enkele grote Belgische mijnbedrijven waren hier in het verleden trouwens erg actief.

In de namiddag namen we de bus naar Lubumbashi. Na een ritje van 5u kwamen we goed aan. We hadden met Dr. Jean-Marie Ngbenga, coördinator van Licht voor de Wereld, afgesproken om gezamenlijk te gaan dineren. De volgende dag in de ochtend hebben we hem trouwens nog geïnterviewd. Hij heeft ons van enkele mooie quotes voorzien die zeker de final edit gaan halen van de documentaire.

IMG_1749

Ik schrijf dit trouwens vanuit de luchthaven van Addis Abeba. We zijn net geland in Ethiopië en wachten nu op onze connectie naar Brussel. Tijd om terug te blikken dus.

De productie is heel goed verlopen. Het was wel zwaar. We hebben maar liefst 5 terrabyte aan beeldmateriaal en hebben erg hard gewerkt. We gingen slapen met de documentaire & stonden er gelijk weer mee op. Na lange draaidagen moesten we alles nog back-uppen, het materiaal schoonmaken, batterijen opladen & de shoot van de volgende dag bespreken. En dat 3 weken lang. De laatste dagen was ik eerlijk gezegd echt op. Zowel fysisch als mentaal.

Rustmomenten waren er niet vaak. Maar iedere druppel zweet was het waard. In de zomer van 2018 verscheen het fenomeen “vermijdbare blindheid in Congo” op mijn radar. En sindsdien heb ik het idee om er een documentaire over te maken nooit meer losgelaten.

Het was zeker niet evident. Het ging een productie worden met torenhoge kosten. Gelukkig zijn we er financieel uitgekomen. Ik wil nogmaals iedereen bedanken die de crowdfunding campagne heeft gesteund. Ik wil alle bedrijven en organisaties bedanken die naast de crowdfunding een belangrijke bijdrage hebben geleverd. Ik wil ook Stad Genk bedanken. In het bijzonder Schepen mevr. Nagels & Mevr. Wouters. Ook wil ik de C-Mine bedanken dat we onze documentaire op 29 november er in première mogen laten gaan. Een mooiere locatie had ik me niet kunnen wensen.

Ik wil Licht voor de Wereld bedanken voor hun medewerking. Zonder hun was dit absoluut niet haalbaar. Zij hebben ons tot bij de bron gebracht. Ook hier wil ik in het bijzonder Lien Grimonprez bedanken. Zij was 3 weken met ons in Congo en heeft alles in goede banen zitten leiden. Lien, enorm bedankt!!

En natuurlijk wil ik Jesus in Congo a.k.a. Leon Leenders bedanken. Een zeer talentvolle filmstudent van de Luca school of Arts in Genk. Dank u wel Leon voor de prettige samenwerking. Het was Leon zijn eerste keer in Afrika en wat voor een vuurdoop heeft hij wel niet gekregen…

En nu: de post-productie…

Nu breekt deel II aan; de montage. Dit beloofd ook geen lachertje te worden. Maar ik kijk er ontzettend naar uit om eindelijk aan de puzzel te beginnen. Ik ben echt heel trots op het verhaal & de beelden die we in Congo hebben gemaakt. Ik kan niet wachten om deze met jullie te delen.

Veel mensen in Congo kennen helaas nog enkele grote barrières tot de meest simpele vorm van oogzorg. Ik hoop met de documentaire dit probleem sterker onder de aandacht te brengen zodat we op een duurzame manier kunnen strijden tegen dit onrecht. In de toekomst wil ik er verschillende dingen mee gaan doen. Allereerst wil ik de documentaire gaan indienen bij binnen- en buitenlandse documentaire & filmfestivals. Wie weet wordt het wel opgepikt door een toonaangevend reportageprogramma zodat in 1 klap duizenden & duizenden mensen het gaan zien. Yes I know, I’m a dreamer but also a believer J.

Verder wil ik onze jeugd gaan sensibiliseren. Ik loop wat tegen het feit aan dat we in onze maatschappij bepaalde zaken te vaak als iets vanzelfsprekend zijn gaan nemen. Ik wil zeker niet gaan veralgemenen maar dit is gewoon mijn gevoel. Warm water, elektriciteit tot internet everywhere, … Maar ook zeker gezondheidszorg. Er zijn nog zoveel gebieden op onze planeet waar zelfs warm water een luxe is, laat staan een oogoperatie!

We hoeven ons absoluut niet schuldig te voelen dat we het geluk hebben gehad geboren te zijn in een land als België. Maar oog hebben voor en zo nu en dan wat teruggeven aan mensen die minder geluk hebben in het leven is eigenlijk wel het signaal dat ik wil geven.

Ik beloof oprecht dat ik iedere euro die de documentaire ophaalt zal uitbesteden aan oogzorg. Voor €50 kan iemand in Congo al een oogoperatie ondergaan. Je geeft niet enkel iemand zijn of haar zicht terug. Je geeft iemand zijn/ haar leven ermee terug. Het is zoals ze in het Mwangaza oogziekenhuis omschreven: “la vue c’est la vie”. Je zicht is je leven. Ik kan het er niet sterker mee eens zijn.

Zo dit was het dan.

Ik hoop jullie allen te mogen verwelkomen op de première van onze documentaire op de C-mine op 29 november.

Tot dan!

Groeten,

Jorgo

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s