Corona in de Wereld: nieuws uit Gahate-Nepal

In België heerst voorzichtige opluchting: de coronabeperkingen worden soepeler en het land start voelbaar terug op.

Van een aantal landen horen we zo goed als niets in de dagelijkse nieuwsberichten. Dit geldt ook voor Nepal. Pas wanneer de lokale berichten doorsijpelen, dringt de ernst van de plaatselijke situatie door. Nochtans zijn de officiële cijfers op het eerste gezicht niet zo zwaar, zéker niet als we ze vergelijken met de berichten die we hier in België dagelijks te horen kregen enkele weken geleden.

Nepal is nu 70 dagen in totale lockdown en op 31 mei telde het land officieel 1.401 coronapatiënten. Toen waren een aantal ziekenhuizen echter al volzet en telde Nepal nog 442 beschikbare isolatiebedden. Op 4 juni, dus vier dagen later, werden officieel 2.634 patiënten gemeld en waren reeds 10 mensen overleden.

Maar vooral de nabije toekomst ziet er minder rooskleurig uit:

Op 3 juni, één dag nadat we hem hadden gevraagd om in de gezondheidspost van Gahate zéker voldoende beschermingsmateriaal te voorzien, mailde Dr Lamsal, die samenwerkt met ons in het project:

De coronabesmettingen nemen toe en het wordt een echte pandemie. Elke dag komen vijf- tot zevenduizend Nepalezen terug naar huis vanuit India. Velen van hen zijn besmet. Het gouvernement is van plan om elke dag 3.500 gastarbeiders terug te halen. Er zijn meer dan 4 miljoen mensen van hier die in het buitenland werken. Het gouvernement wil 500.000 van hen terugbrengen uit India en nog eens 700.000 van elders… “

Dit terughalen van de gastarbeiders is echter broodnodig want de meesten van hen zijn bij het uitbreken van de epidemie zonder vergoeding door hun werkgevers op straat gezet. Maar bijna alle voorzieningen ontbreken om die duizenden mensen op te vangen. Velen komen toe zonder geld en middelen en overnachten noodgedwongen in open lucht om dan te voet naar hun dorp terug te keren, met alle risico’s van verdere besmetting daaraan verbonden. In Kathmandu worden in alle haast lokalen klaargemaakt en zelfs hotels worden opgevorderd om diegene die duidelijk besmet zijn, in quarantaine op te vangen. De meeste ziekenhuisbedden zijn al volzet.

Op 4 juni blokletterde The Kathmandu Post: The lockdown is killing the poor and the marginalised! (De lockdown is dodelijk voor de armen en de marginalen.) en dan kwam het schrijnende verhaal van Malar Sada, die als gastarbeider werkte in India en op 19 april berooid terugkeerde. Vanuit Biratnagar legde hij de 120 km naar huis te voet af. Maar daar begon alle voedsel te ontbreken want lockdown betekent geen werk en zonder werk is er ook geen inkomen. De drie zoons die ook in India werkten zitten nog vast in Gurajat en ook zij staan daar op straat en konden niets opsturen voor Malar, zijn vrouw, de twee schoondochters en de vier kleinkinderen. Op 18 mei stierf de man van ontbering. (Op de overlijdensakte moest de familie invullen dat hij aan astma was overleden…). Malar is één van de velen en voor de families ontbreken alle sociale  voorzieningen!

De honger en ontbering zetten het gouvernement dan ook onder sterke druk om de lockdown te versoepelen. Het land zit als het ware tussen hamer en aambeeld en moet kiezen tussen twee kwalen.

Gelukkig is niet alles kommer en kwel. De veerkracht van heel wat mensen is opmerkelijk en zowel Dr Lamsal als de leraar Prem van Gahate konden ons vertellen dat de verpleger en de laborant ondanks het gevaar, in het gezondheidscentrum hard aan het werk zijn. Dr Lamsal beloofde om de door ons bestelde beschermingsmiddelen naar het gezondheidscentrum te sturen zodra de binnenlandse vluchten opnieuw konden plaats vinden, waarschijnlijk vanaf 15 juni. Hopelijk komt alles op tijd aan.

Ook op andere vlakken blijven mensen pogingen ondernemen om de nadelen van de lockdown te beperken. Omdat ook de scholen gesloten zijn en computer en internet een ongekende weelde zijn in zowat alle Nepalese gezinnen, nemen leraars zelf initiatieven. Ze brengen kinderen samen in open lucht en op veilige afstand om les te geven of gaan zelfs de kinderen thuis bezoeken om hen boeken en huiswerk te bezorgen.

Net als in de gezondheidszorg, is ook in het onderwijs een schrijnend gebrek aan initiatief en aan middelen vanuit de overheid. Ook nu zijn het individuele leerkrachten en schooldirecteurs die, ondanks de gebrekkige verloning, zich steeds opnieuw inzetten om hun leerlingen en hun land een betere toekomst te bezorgen.

Zoals hierboven vermeld blijft ook het gezondheidscentrum zowel in Gahate als in Mangsima open en blijft het verplegend personeel actief, ondanks alle beperkingen waarmee ze geconfronteerd worden. We proberen hen, dankzij de steun van jullie allemaal, zoveel mogelijk te ondersteunen en de nodige middelen te verschaffen om veilig hun werk te doen.

Hopelijk breekt ook voor Nepal, waar de levensverwachting sowieso al erg beperkt is, spoedig een betere periode aan.

We houden jullie heel graag op de hoogte. Hou jullie veilig en gezond.

Een heel hartelijke groet,

Voor Comité Gahate-Nepal (Hilde, Viviane, Rik en Werner)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s